Sot shënohet dita e 120-të e protestës qytetare, e cila vijon prej disa muajsh me grumbullimin e protestuesve në sheshin “Skënderbej” dhe marshimin drejt Kryeministrisë.
Qytetarët kanë nisur të mblidhen në sheshin “Skënderbej”, prej nga pritet të marshojnë përgjatë bulevardit “Dëshmorët e Kombit”, në drejtim të godinës së Kryeministrisë. Pas mbërritjes përpara selisë së ekzekutivit, janë parashikuar fjalime dhe deklarata përmes të cilave protestuesit shprehin pakënaqësitë dhe shqetësimet e tyre ndaj politikave dhe vendimmarrjes së qeverisë.
Në qendër të kërkesave të protestuesve vijon të jetë largimi i kryeministrit Edi Rama nga detyra. Në platformën e tyre politike përfshihet gjithashtu kërkesa për krijimin e një qeverie tranzitore me mandat 12-mujor, e cila, sipas organizatorëve, do të kishte si mision përgatitjen e vendit për zgjedhjet e ardhshme.
Një tjetër pjesë e kërkesave lidhet me shfuqizimin e disa nismave ligjore, të cilat protestuesit i konsiderojnë të dëmshme për interesat e qytetarëve shqiptarë.
Organizatorët kanë deklaruar se protesta do të vijojë edhe në ditët në vazhdim dhe se nuk do të ketë tërheqje deri në përmbushjen e kërkesave të artikuluara prej tyre.
Ironia ndaj Ramës dhe referimi te deklaratat e fundit
Edhe gjatë tubimit të sotëm, qytetarët janë paraqitur me pankarta dhe mesazhe ironizuese ndaj kryeministrit Edi Rama, duke vijuar një prej formave të komunikimit që është përdorur gjatë protestave të mëparshme.
Në fokus të pankartave dhe reagimeve të protestuesve kanë qenë edhe deklaratat e sotme të kryeministrit Rama, pas kthimit të tij nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku ai është ndalur edhe te zhvillimet që lidhen me ish-drejtoren e Shërbimit Informativ të Shtetit dhe akuzat apo polemikat e ngritura rreth këtij rasti.
Në një prej mesazheve të tyre ironike, protestuesit i janë referuar shprehjes “Noc Rrroku”, të përdorur shpesh nga Rama, duke e përmbysur atë në një tjetër simbolikë: sipas tyre, drejtësia po i bën “knock knock” në derë.
Dita e 120-të e protestës shënon kështu një tjetër kapitull të përplasjes publike mes protestuesve dhe qeverisë. Përtej pankartave, sloganeve dhe ironisë politike, ajo mbetet një shprehje e një pakënaqësie që organizatorët kërkojnë ta mbajnë të pranishme në hapësirën publike, duke insistuar se kërkesat e tyre nuk do të tërhiqen nga agjenda e protestës.
Në shesh, fjala qytetare vijon të kërkojë të dëgjohet; përballë saj qëndron pushteti, ndërsa rruga e protestës mbetet ende e hapur.
AV/KJ