Protesta të dhunshme shpërthyen në Gjermani të shtunën, ku dyqane u plaçkitën dhe barrikada u dogjën në Frankfurt, ndërsa dhjetëra mijëra aktivistë të “Gen Z regelt” (Gjenerata Z merr drejtimin) dolën në rrugë në mbi 30 qytete, përfshirë Berlinin dhe qendrën financiare të Frankfurtit. Këto demonstrata kërkonin uljen e kostove të jetesës, përmirësimin e arsimit, mbrojtjen e klimës dhe zgjidhje për strehimin, si dhe kundërshtonin planet për rikthimin e shërbimit të detyrueshëm ushtarak. Policia e Frankfurtit raportoi thyerje dritaresh në disa dyqane dhe hedhje koktejesh Molotov ndaj shërbimeve të urgjencës, duke u bërë thirrje qytetarëve të shmangnin qendrën e qytetit. Edhe në Hamburg, disa barrikada u dogjën, ndërsa biznese të tjera kishin blinduar dritaret dhe dyert paraprakisht.
Lina Friedrich, zëdhënëse e “Gen Z regelt”, theksoi në Berlin se qëllimi i tyre ishte “të luftonin për paqe dhe liri, në vend të luftës dhe detyrimit”, duke shtuar se prioritet ishte “mbështetja më e mirë për sistemet shëndetësore dhe arsimore”, si dhe kundërshtimi i shërbimit të detyrueshëm ushtarak dhe favorizimi i një shpërndarjeje më të drejtë të barrës. Megjithatë, numri zyrtar i pjesëmarrësve të shtunën pasdite ishte më i ulët se 182,000 të pritur nga organizatorët. Këto protesta në Gjermani u zhvilluan paralelisht me demonstrata të tjera të shumta në të gjithë Evropën, të nxitura nga shkaqe të ngjashme.
Në Francë, protestat studentore për gjendjen e arsimit muajin e kaluar u shndërruan në demonstrata më të gjera kundër kostos së jetesës dhe sigurimeve shoqërore, me pamje të plaçkitjeve dhe zjarreve në Marsejë. Ministri i Brendshëm i Hesenit, Roman Poseck, paralajmëroi gjermanët të mos merrnin shembull dhunën e parë në Francë. Edhe Italia ka parë trazira, ku qeveria e Giorgia Melonit vendosi 500 trupa ushtarake në Milano pas plaçkitjeve të dyqaneve dhe sulmeve ndaj policisë nga protestues të maskuar. Dhjetëra mijëra njerëz dolën në rrugët e Romës dhe qyteteve të tjera, ku policia përdori topa uji dhe ndërhyrje fizike për të shpërndarë turmat, megjithëse shumica e demonstratave ishin paqësore.
Në Serbi, aktivizmi i udhëhequr nga studentët ndihmoi në rrëzimin e liderit të vendit përmes votës, ndërsa në Portugali, policia shpërndau me forcë një kamp çadrash në Lisbonë, të ngritur nga aktivistë që protestonin kundër kostove të larta të strehimit. Megjithëse protestat në kontinent kanë tërhequr krahasime për kohën e tyre, Andrew Barclay, lektor i politikës në Universitetin e Sheffield, theksoi rëndësinë e fokusimit te ndryshimet e tyre. Ai vuri në dukje se protestat franceze përfshinë qindra mijëra njerëz për javë të tëra dhe fillimisht u përqendruan te financimi i arsimit, ndërsa ato gjetkë, megjithëse mund të kenë marrë frymëzim, nuk kanë arritur të njëjtën shkallë dhe janë zgjeruar për të përfshirë një numër më të madh ankesash. Barclay shtoi se protestat në Gjermani dhe Francë nuk ka gjasa të çojnë në një ndryshim të drejtpërdrejtë të qeverisjes siç ndodhi në Serbi, pasi shpesh protestat, edhe ato të mëdha, nuk kapin atë nivel mbështetjeje në pjesë të tjera të vendit.
Marrë nga NBC News