Edhe pse zgjedhjet për udhëheqjen e Lidhjes Demokratike të Kosovës (LDK) parashikohen për vitin 2027, tre pretendentë tashmë kanë bërë publike synimet e tyre. Përparim Rama, Arben Gashi dhe Hykmete Bajrami kanë shprehur gatishmërinë për të garuar për postin e kryetarit të partisë.
Për analistin politik Milazim Maraj, kjo konkurrencë është një zhvillim i mirëpritur dhe i nevojshëm për të ardhmen e LDK-së. Në prononcimin për gazetën “Bota sot”, ai vlerëson se prania e disa kandidatëve duhet parë si hap drejt demokratizimit dhe rimëkëmbjes së partisë, e jo si tregues i një konflikti të brendshëm.
Të lidhura
None found
I pari që zyrtarizoi kandidaturën, disa javë më parë, ishte kryetari i Prishtinës, Përparim Rama. Gjatë kësaj jave, synimin për të marrë drejtimin e LDK-së e bënë të ditur edhe dy deputetët e saj, Arben Gashi dhe Hykmete Bajrami.
Gashi njoftoi të mërkurën se do të marrë pjesë si kandidat në zgjedhjet e ardhshme brenda partisë. Duke folur në Kanal 10, ai u shpreh i bindur se i përmbush kërkesat për të hyrë në këtë garë.
Në argumentimin e tij, deputeti veçoi ambicien, profilin dhe programin si bazën mbi të cilën e mbështet kandidimin. Megjithëse LDK-ja ende nuk ndodhet në fazën e përcaktimit të kandidaturave, ai mendon se është momenti të vlerësojë mundësinë e marrjes së përgjegjësisë për drejtimin e saj.
Gashi e lidhi këtë qëndrim edhe me kohën e konsiderueshme që ka kaluar në politikë dhe kontributin që ka dhënë. Sipas tij, tashmë duhet shqyrtuar se si, përmes angazhimit të përbashkët, mund të përmirësohen LDK-ja dhe Kosova, ndërsa gatishmërinë për kandidim tha se mund ta shprehë hapur dhe qartë.
Pas tij, të enjten mbrëma, Hykmete Bajrami konfirmoi në emisionin “Pressing” se do të synojë postin e kryetares. Deputetja deklaroi se interesi i saj për këtë përgjegjësi do të shoqërohet me hyrjen në garë, pa marrë parasysh se kur do të zhvillohen zgjedhjet e brendshme, data e të cilave ende nuk është përcaktuar.
Kështu, Bajrami u bë emri i tretë që shpalli publikisht ambicien për të udhëhequr LDK-në.
Duke komentuar këto kandidatura, Maraj thekson se konkurrimi në demokraci nxit përparimin dhe zgjeron mundësitë e zgjedhjes. Ai kujton se deri në zgjedhjet e vitit 2027 mbetet ende kohë, ndaj nuk përjashton që listës me Arben Gashin, Hykmete Bajramin dhe Përparim Ramën t’i shtohen edhe pretendentë të tjerë.
Sipas analistit, interesi për drejtimin e partisë është në vetvete pozitiv. Megjithatë, ai mendon se procesi për zgjedhjen e kryetarit duhej të ishte zhvilluar shumë kohë më parë, pasi zvarritjet dhe mënyra se si LDK-ja është udhëhequr ndër vite kanë pasur kosto të rëndë për të.
Në vështrimin e Marajt, fillimi i dëmtimit të partisë lidhet me periudhën menjëherë pas vdekjes së ish-presidentit Dr. Ibrahim Rugova. Problemet e asaj kohe, sipas tij, vijuan të thelloheshin nën drejtuesit që pasuan.
Ai vlerëson se Dr. Fatmir Sejdiu nuk ia doli të përmbyllte asnjë kuvend pa përplasje, të cilat për LDK-në përbënin ngjarje të rënda dhe krejt të papritura. Ndërsa ardhjen e Isa Mustafës në krye të partisë e përshkruan si të realizuar thuajse në mënyrë kontrabandë, duke e konsideruar vazhdim të shpërbërjes së brendshme të një force që kishte bashkuar shqiptarët brenda dhe jashtë Kosovës.
Maraj rikujton se LDK-ja kishte një filozofi politike të përcaktuar dhe luante rol me peshë si në organizimin e shqiptarëve, ashtu edhe në shtetformimin e Kosovës. Sot, sipas vlerësimit të tij, ajo has vështirësi për të ngritur një organizim të brendshëm të qëndrueshëm.
Pikërisht për këtë arsye, analisti kundërshton interpretimin e kandidaturave të shumta si shenjë përçarjeje. Ai argumenton se përplasjet u shfaqën kur u humb mundësia për konkurrencë të vërtetë demokratike, jo si pasojë e hapjes së garës.
Në këtë kontekst, Maraj përmend edhe “Rrugën e Re”, për të cilën thotë se, si mënyrë tjetër drejtimi, nuk arriti të merrte mbështetjen e elektoratit. Sipas tij, pas votimit kandidatët do të përcaktojnë pozicionin e tyre dhe do të pranojnë vendin që u jep numri i votave të fituara.
Sa u përket tre pretendentëve të deklaruar, ai gjykon se të gjithë zotërojnë kapacitete intelektuale për të udhëhequr. Përvojë politike kanë gjithashtu që të tre, ndonëse jo në të njëjtën masë.
Megjithatë, për Marajn rëndësi vendimtare do të kenë këndvështrimi i secilit për LDK-në dhe objektivat që kërkon të realizojë në drejtimin e saj. Ai paralajmëron se çdo përpjekje për centralizimin e politikës brenda partisë do të dështojë, duke iu referuar përvojës së zgjedhjeve të përmendura dhe zhvillimeve të deritanishme.
Analisti nuk e sheh zgjidhjen thjesht te zëvendësimi i kryetarit. Sipas tij, nevojitet një demokratizim i gjerë që nis në bazën e LDK-së, përfshin riorganizimin e strukturës dhe rikthen mënyrën e mëhershme të funksionimit të saj.
Vetëm një proces i tillë konkurrimi, vlerëson ai, mund të prodhojë rezultate pozitive dhe t’i çojë LDK-në e Kosovën aty ku duhet të jenë. Për ta mbështetur këtë ndryshim, partia, sipas Marajt, ka burime intelektuale dhe profesionale në të gjitha fushat.
Ai veçon gjithashtu brezin e ri, i cili dëshiron ta shohë të ardhmen e vet në Kosovë, por aktualisht nuk po gjen perspektivën e nevojshme. Kjo gjeneratë, thotë Maraj, ka ambicie të ndërtojë një shtet modern, me përkrahjen e aleatëve që janë të gatshëm të investojnë në një Kosovë të qetë dhe demokratike.
Në vlerësimin e tij, gara demokratike nuk është vetëm e domosdoshme, por përbën mundësinë e vetme për ndryshimin e gjendjes në parti. Brenda këtij procesi, kandidatëve duhet t’u sigurohet hapësirë e barabartë për të shpalosur aftësitë, vizionin dhe alternativat me të cilat synojnë rezultate më të mira për LDK-në dhe Kosovën.
Përvojat e dhimbshme që ka kaluar LDK-ja pas ndarjes nga jeta të Dr. Ibrahim Rugovës, sipas Marajt, duhet të shërbejnë si mësim për drejtuesit e ardhshëm në çdo nivel.
Një tjetër kusht që ai vendos për këtë proces është ruajtja e unitetit dhe e respektit të ndërsjellë. Analisti kërkon që të përfshihen të gjithë anëtarët, pavarësisht preferencës së tyre për njërin apo tjetrin kandidat, pa lënë asnjë grup me ndjesinë se është përjashtuar nga zgjedhjet.
Për Marajn, secila anëtare dhe secili anëtar i LDK-së ka rëndësi dhe meriton respekt. Ai e konsideron respektin pjesë të filozofisë politike të partisë, e cila ka dhënë rezultate edhe në periudha kur shpresa për sukses mungonte.
Sipas tij, zgjedhjet demokratike do t’i japin çdo grupi të supozuar brenda LDK-së mundësinë të gjejë vendin e vet, pavarësisht ambicieve që mund të kenë tejkaluar kufijtë normalë. Fjalën përfundimtare duhet ta kenë anëtarët përmes votës.
Në përmbyllje, Maraj thekson se synimi i LDK-së duhet të mbetet ndërtimi i një Kosove demokratike, ku qytetarët të kenë perspektivë. Ai e lidh suksesin në politikë me mirëqenien shoqërore, duke vlerësuar se kërkimi dhe ndërtimi i një jete të lumtur në Kosovë kërkon të kuptohet se lumturia personale është e mundur vetëm mes njerëzve të lumtur. Këtë ai e sheh si kuptimin që duhet të mishërojë Lidhja Demokratike e Kosovës.
