Kush janë ish-demokratët që u larguan nga PD dhe gjetën poste në pushtetin socialist

Largimi nga Partia Demokratike dhe përplasjet me Sali Berishën nuk kanë qenë domosdoshmërisht fundi i karrierës politike për shumë prej figurave të së djathtës. Për disa, shkëputja nga PD-ja u shndërrua në një mundësi për të krijuar formacione të reja politike, për të hyrë në qeveritë socialiste apo për të marrë poste të rëndësishme në institucione shtetërore.

Nga përçarjet e para të vitit 1992, te qeveritë e Fatos Nanos dhe Ilir Metës, e deri te administrata e Edi Ramës, janë të shumtë emrat që kanë kaluar nga një kamp politik në tjetrin ose kanë përfituar mbështetjen e mazhorancës socialiste për emërime të rëndësishme.

Jo të gjithë janë bërë pjesë e Partisë Socialiste. Disa krijuan parti që më vonë bashkëpunuan me të majtën, të tjerë u përfshinë në qeveritë socialiste, ndërsa një grup tjetër mori poste institucionale me votat e mazhorancës.

Nga themelues të PD-së në kabinetet e socialistëve

Një nga emrat e parë të kësaj historie është Gramoz Pashko, një prej themeluesve dhe figurave kryesore të Partisë Demokratike. Pas përplasjes me Sali Berishën në vitin 1992, ai u largua nga PD-ja dhe u bë një prej themeluesve të Aleancës Demokratike, e cila më vonë bashkëpunoi me socialistët.

Në të njëjtën rrugë u pozicionua edhe Neritan Ceka, një tjetër figurë e rëndësishme e PD-së së parë. Ai drejtoi Aleancën Demokratike dhe në vitin 1997 mori postin e ministrit të Brendshëm në qeverinë e Fatos Nanos.

Edhe Perikli Teta, pjesë e grupit të mocionistëve që u shkëputën nga PD-ja, përfundoi në qeveritë socialiste, ku mbajti poste ministrore.

Një tjetër histori politike është ajo e Arben Imamit. Pasi kishte qenë nënkryetar i PD-së dhe kundërshtar i Berishës, Imami iu bashkua Aleancës Demokratike dhe mori poste ministrore në qeveritë e majta. Por rrugëtimi i tij nuk përfundoi aty: më vonë u rikthye në kampin demokrat dhe u bë ministër i Mbrojtjes në qeverinë e Berishës.

Preç Zogaj, një tjetër emër i njohur i PD-së së fillimeve, u shkëput nga partia dhe më pas shërbeu si ministër shteti në qeverinë e Ilir Metës. Edhe Arben Demeti ndoqi rrugën drejt Aleancës Demokratike, përpara se të merrte post ministror në qeverinë Meta.

Në grupin e mocionistëve të vitit 1992 bënin pjesë edhe Ridvan Peshkëpia, Teodor Keko, Shahin Kadare, Edmond Trako dhe Afrim Jupi. Ata u larguan nga PD-ja dhe u lidhën me Aleancën Demokratike, e cila më vonë u bë pjesë e aleancave me socialistët. Megjithatë, jo të gjithë këta emra morën poste qeveritare apo u anëtarësuan në PS.

Nga listat e PD-së te kandidaturat dhe administrata e Ramës

Në vitet që pasuan, kalimet mes kampeve politike morën forma të tjera. Disa politikanë u larguan nga PD-ja dhe iu bashkuan drejtpërdrejt socialistëve, ndërsa të tjerë u përfshinë në administratën e drejtuar nga qeveritë e majta.

Një prej shembujve është Paulin Sterkaj. Pasi kishte qenë deputet socialist, ai u zgjodh deputet i PD-së në vitin 2009, por më vonë u largua nga kampi demokrat dhe u rikthye te socialistët.

Dashnor Sula, i cili për shumë vite ishte deputet i Partisë Demokratike dhe një nga zërat e saj në Kuvend, mori në vitin 2026 detyrën e Inspektorit të Përgjithshëm, me vendim të qeverisë Rama.

Në këtë grup përfshihet edhe Blendi Gonxhja, i lidhur me lëvizjen demokratike të fillimeve dhe më pas me administratën socialiste. Ai drejtoi Drejtorinë e Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor, përpara se të emërohej ministër në kabinetin e Edi Ramës.

Ndërkohë, Benet Beci u zgjodh deputet i PS-së në vitin 2021 dhe më pas kryebashkiak i Shkodrës. Megjithatë, për të nuk është dokumentuar mjaftueshëm një anëtarësim i mëparshëm formal në PD, ndaj rasti i tij nuk mund të konsiderohet si një kalim i provuar nga njëra parti te tjetra.

Ish-ministrat e Berishës që morën mbështetjen e mazhorancës së Ramës

Një tjetër kategori përbëhet nga ish-zyrtarë të lartë të Partisë Demokratike, të cilët nuk iu bashkuan domosdoshmërisht PS-së, por morën poste të rëndësishme institucionale me votat e mazhorancës socialiste.

Ridvan Bode, ish-ministër i Financave dhe një prej figurave kryesore të qeverive Berisha, u zgjodh në dhjetor të vitit 2018 anëtar i Këshillit Mbikëqyrës të Bankës së Shqipërisë, në një Parlament ku shumicën e kishte Partia Socialiste.

Një tjetër emër është Selami Xhepa, ish-deputet demokrat dhe ish-këshilltar i Berishës. Në shkurt të vitit 2026, ai u zgjodh anëtar i Këshillit Mbikëqyrës të Bankës së Shqipërisë me 74 vota, kryesisht nga mazhoranca socialiste.

Këto emërime nuk i bëjnë automatikisht Bode dhe Xhepën përfaqësues të PS-së, pasi bëhet fjalë për poste në një institucion ligjërisht të pavarur. Megjithatë, mbështetja parlamentare e socialistëve është një element i rëndësishëm i karrierës së tyre pas PD-së.

Në këtë histori përfshihet edhe Majlinda Bregu, ish-ministre e Integrimit në qeverinë Berisha dhe një prej figurave më të njohura të demokratëve. Ajo mori më pas drejtimin e Këshillit të Bashkëpunimit Rajonal, një organizatë ndërkombëtare, me mbështetjen e qeverisë shqiptare të drejtuar nga Edi Rama. Kandidatura e saj u miratua në nivel rajonal në vitin 2018.

Nga përplasjet me Berishën te bashkëpunimi me socialistët

Gramoz Pashko, Neritan Ceka, Arben Imami, Preç Zogaj, Paulin Sterkaj, Blendi Gonxhja, Dashnor Sula, Ridvan Bode, Selami Xhepa dhe Majlinda Bregu përfaqësojnë etapa të ndryshme të një historie ku kufijtë mes kampeve politike nuk kanë qenë gjithmonë të prerë.

Disa u larguan nga Berisha pas përplasjeve të brendshme në PD, të tjerë ndryshuan parti, ndërsa një pjesë morën poste në qeveritë apo institucionet e mbështetura nga socialistët. Ka edhe raste si ai i Arben Imamit, që pas një periudhe në kampin e majtë u rikthye te demokratët.

Për votuesit, PS-ja dhe PD-ja kanë qenë për dekada dy kampe kundërshtare. Por karrierat e këtyre politikanëve tregojnë se marrëdhëniet mes tyre kanë qenë më komplekse: largimi nga njëra parti nuk ka nënkuptuar gjithmonë përfundimin e karrierës, por shpesh ka hapur rrugën drejt një kapitulli të ri politik ose institucional.