Nga Endi TUFA
Është momenti për të hedhur hapin e fundit. Shqipëria ka përpara 90 minuta që mund të shndërrohen në një nga sukseset më të rëndësishme të këtij edicioni të Nations League. Në Budapest, përballë Bjellorusisë, Kombëtarja luan finalen e Grupit C1, me një avantazh të rëndësishëm në klasifikim: një pikë është e mjaftueshme për të siguruar vendin e parë dhe ngjitjen direkte në Ligën B.
Në anën tjetër, Bjellorusia nuk ka më luksin e llogarive. Duhet të fitojë për të përmbysur renditjen dhe për të siguruar ngjitjen direkte. Barazimi ose humbja do ta linin në vendin e dytë, duke e detyruar të luajë në mars 2027 në fazën play-off përballë një skuadre të Ligës B.
Në letër, Shqipëria ka ndërtuar një pozicion më të favorshëm. Pas pesë ndeshjeve, kuqezinjtë kryesojnë me 12 pikë, dy më shumë se kundërshtari. Kanë shënuar 10 gola dhe kanë pësuar vetëm tre, ndërsa Bjellorusia ka realizuar shtatë dhe ka pësuar dy. Shifrat tregojnë se Shqipëria ka qenë më produktive në sulm, ndërsa kundërshtari ka ndërtuar një skuadër me mbrojtje shumë të fortë.
Nga humbjet te kryesimi, Shqipëria ndryshoi fytyrë
Rrugëtimi i kuqezinjve nuk ka qenë pa vështirësi. Shqipëria e nisi grupin me fitoren 2-0 ndaj Bjellorusisë në Tiranë, me golat e Kristjan Asllanit nga pika e bardhë dhe Ernest Muçit në fundin e pjesës së parë. Më pas erdhi suksesi 3-0 ndaj San Marinos, përpara ndalesës me Finlandën, ku Kombëtarja pësoi humbjen e vetme në këtë edicion.
Reagimi ishte vendimtar. Fitorja 2-1 ndaj San Marinos dhe sidomos suksesi 2-0 ndaj Finlandës në ndeshjen e fundit e rikthyen Shqipërinë në krye të grupit, duke i dhënë mundësinë që fatin ta ketë në duart e veta në sfidën e fundit.
Bjellorusia, ndërkohë, ka bërë një rrugëtim me dy tablo të ndryshme. Pas humbjes në Tiranë, skuadra e Viktor Goncharenkos ka gjetur stabilitet dhe ka regjistruar katër ndeshje pa humbje, me tri fitore radhazi në fund të këtij cikli.
Madje, statistika më domethënëse është ajo e repartit mbrojtës. Bjellorusia nuk ka pësuar gol në katër ndeshjet e fundit të grupit. Dy golat e vetëm që ka marrë deri tani janë pikërisht ata të Shqipërisë në përballjen e parë. Një tregues se kundërshtari është përmirësuar ndjeshëm dhe se për kuqezinjtë nuk do të jetë e lehtë të gjejnë hapësira.
Mungesat e ndryshojnë planin e Maranit
Shqipëria nuk do të jetë në Budapest me formacionin më të mirë të mundshëm. Ylber Ramadani mungon për shkak të pezullimit me kartonë, ndërsa Ernest Muçi është zyrtarisht jashtë kësaj përballjeje.
Fantazisti nuk është përfshirë në listën përfundimtare me 23 lojtarë, pasi nuk mori miratimin e stafit mjekësor për t’u aktivizuar. Dëmtimi erdhi pas ndërhyrjes së rrezikshme të një futbollisti finlandez në ndeshjen e fundit, ku Muçi ishte protagonist edhe me një gol spektakolar. Pavarësisht rëndësisë së sfidës, stafi teknik dhe mjekësor kanë vendosur të mos rrezikojnë përkeqësimin e gjendjes së tij. Kjo është një humbje e rëndësishme për repartin ofensiv. Muçi është një prej futbollistëve që mund të krijojë diferencën në situata individuale, të luajë mes linjave dhe të prodhojë zgjidhje kur kundërshtari mbrohet me shumë lojtarë.
Edhe mungesa e Ramadanit ka peshën e saj. Mesfushori është një element i rëndësishëm për ekuilibrin e skuadrës, sidomos në rikuperimin e topit dhe mbrojtjen përpara repartit të prapavijës. Në këto kushte, Juljan Shehu është një nga alternativat kryesore për të marrë përgjegjësitë e tij në mesfushë, ndërsa Arbër Hoxha mund të ketë një rol më të rëndësishëm në fazën sulmuese.
Maran duhet të gjejë zgjidhjet pa prishur ekuilibrat e krijuar në ndeshjet e fundit. Shqipëria nuk ka nevojë të ndryshojë identitetin e saj, por të përshtatet me mungesat dhe me mënyrën se si pritet të luajë kundërshtari.
Bjellorusia është më e fortë se në shtator
Ndeshja e parë në Tiranë tregoi një Shqipëri superiore, sidomos në pjesën e parë. Kuqezinjtë patën më shumë kontroll, krijuan raste dhe shënuan dy herë, por që atëherë Bjellorusia ka ndryshuar ndjeshëm. Skuadra e Goncharenkos është bërë më kompakte, ka përmirësuar organizimin në prapavijë dhe ka fituar besim nga rezultatet. Katër ndeshje pa pësuar gol janë një argument që nuk mund të neglizhohet, veçanërisht përballë një Shqipërie që duhet të gjejë mënyrën për të thyer një mbrojtje të organizuar.
Bjellorusia do të ketë gjithashtu më shumë alternativa pas rikthimit të Barkouskit dhe Shumanskit nga pezullimet. Nga ana tjetër, mungesa e Svirepës për shkak të kartonit të kuq dhe pasiguria për gjendjen e Kalininit janë probleme për trajnerin Goncharenko.
Një tjetër element është se ndeshja do të luhet në fushë neutrale, në stadiumin Illovszky Rudolf të Budapestit, pa praninë e tifozëve. Për shkak të sanksioneve të UEFA-s ndaj Bjellorusisë, kjo përballje nuk do të ketë atmosferën e zakonshme të një ndeshjeje vendimtare në shtëpinë e njërës prej skuadrave.
Barazimi është objektivi, por jo arsyeja për t’u tërhequr
Nga pikëpamja taktike, Shqipëria ka një avantazh të rëndësishëm: nuk është e detyruar të fitojë. Kjo i jep Maranit mundësinë të menaxhojë ritmin dhe të mos marrë përsipër rreziqe të panevojshme. Por kjo nuk do të thotë se Kombëtarja duhet të hyjë në fushë vetëm për të mbrojtur rezultatin.
Një tërheqje e tepruar mund t’i japë Bjellorusisë kontrollin e ndeshjes dhe mundësinë për të ushtruar presion të vazhdueshëm. Kundërshtari ka nevojë për gol dhe, me kalimin e minutave, do të detyrohet të marrë gjithnjë e më shumë rreziqe. Pikërisht këtu mund të krijohen hapësirat që Shqipëria duhet të shfrytëzojë. Kontrolli i mesfushës, ruajtja e topit dhe daljet e shpejta në kundërsulm mund të jenë çelësat e kësaj përballjeje. Për më tepër, kuqezinjtë duhet të tregojnë kujdes në goditjet standarde, pasi në një ndeshje të tillë edhe një episod i vetëm mund të ndryshojë gjithçka.
Rreziku më i madh do të ishte pësimi i një goli të hershëm. Në atë moment, barazimi që i mjafton Shqipërisë do të shndërrohej në një rezultat që duhet përmbysur, ndërsa presioni psikologjik do të kalonte në anën e kuqezinjve.
Një fitore që do të kishte vlerë përtej klasifikimit
Shqipëria ka mundësinë të mbyllë një edicion pozitiv me një sukses që do të kishte rëndësi edhe për të ardhmen. Ngjitja në Ligën B do të ishte një hap përpara në këtë kompeticion, por edhe një mundësi për t’u përballur me kundërshtarë të një niveli më të lartë në edicionin e ardhshëm.
Në këtë moment, diferenca mes dy skuadrave nuk është vetëm te pikët. Shqipëria ka treguar më shumë potencial në sulm dhe ka arritur të rikthehet pas një humbjeje të rëndësishme. Bjellorusia ka fituar siguri dhe është bërë shumë e vështirë për t’u mposhtur. Favoritja është Shqipëria, por jo një Shqipëri që mund ta konsiderojë punën të përfunduar përpara fillimit të ndeshjes. Mungesat e Muçit dhe Ramadanit e komplikojnë detyrën e Maranit, ndërsa forma e kundërshtarit kërkon përqendrim maksimal.
Në Budapest nuk kërkohet domosdoshmërisht një ndeshje spektakolare. Kërkohet një skuadër e pjekur, që di kur të sulmojë dhe kur të mbrohet, që nuk humbet qetësinë dhe që kupton rëndësinë e çdo episodi. Një pikë mjafton. Por për ta marrë atë, Shqipëria duhet të luajë si një skuadër që e meriton Ligën B.
Top Channel
