Kombëtarja italiane mbetet jashtë çerekfinaleve të Nations League. Dy humbjet ndaj Belgjikës nxorën në pah problemet e skuadrës së Roberto Mancinit, ndërsa paraqitjet ndaj Francës dhe forma e Pio Espositos janë ndër të paktat nota pozitive.
Italia është rikthyer në pikën e nisjes. Fitorja ndaj Francës mbetet një moment krenarie, por dy disfatat ndaj Belgjikës treguan se rruga drejt rikthimit në majat e futbollit europian është ende e gjatë.
Belgjika demonstroi një futboll modern, me ritëm të lartë, presion dhe lëvizje të vazhdueshme në sulm. Ndryshe nga Franca, e cila shpesh varet nga individualiteti i Kylian Mbappé, belgët mbështeten te loja kolektive, me Kevin De Bruyne si organizator dhe De Ketelaere në majën e sulmit. Italia pati vështirësi të mëdha për të përballuar këtë mënyrë loje.
Trajneri Roberto Mancini ka nevojë për kohë për të ndërtuar një skuadër konkurruese. Objektivi kryesor mbetet Botërori i vitit 2030, ku Italia nuk mund të lejojë një tjetër mungesë.
Në aspektin individual, Pio Esposito është një nga zbulimet më pozitive. Pavarësisht penalltisë së humbur ndaj Belgjikës, dopieta kundër Francës dhe goli i shënuar ndaj belgëve e konfirmojnë si një alternativë të rëndësishme në sulm.
Edhe Gianluigi Donnarumma mbetet një pikë e fortë, ndërsa mesfusha dhe mbrojtja kanë treguar mangësi të dukshme. Italia nuk arriti të sigurojë çerekfinalet, por shmangu rënien në Ligën B, objektivi minimal i vendosur në fillim.
