Ish-kryeministri francez Dominique de Villepin shpall kandidaturën për president në zgjedhjet e vitit 2027
Ish-kryeministri konservator i Francës, Dominique de Villepin, i cili fitoi famë ndërkombëtare si figura kryesore e kundërshtimit francez ndaj pushtimit të Irakut të udhëhequr nga SHBA-ja në vitin 2003, nisi zyrtarisht fushatën e tij presidenciale të premten, më 20 nëntor 2026.
Megjithëse qëndrimi i tij i zëshëm kundër luftës në Gaza dhe përvoja e gjerë në marrëdhëniet ndërkombëtare — pasi ka shërbyer si ministër i Jashtëm nën presidentin Jacques Chirac — kanë tërhequr vëmendjen e votuesve më të rinj, mbetet për t’u parë nëse ai do të arrijë t’i bindë ata të votojnë për të.
Duke shtuar emrin e tij në listën tashmë të ngjeshur të kandidatëve për zgjedhjet presidenciale të vitit 2027, De Villepin pozicionohet kundër forcave të ekstremit të djathtë dhe të ekstremit të majtë që kryesojnë sondazhet, si dhe kundër pasardhësve rivalë të projektit politik të qendrës së djathtë të presidentit Emmanuel Macron.
Ai e shpalli fushatën e tij në Maison de l’Amérique Latine në Paris, një institucion i themeluar nga gjenerali Charles de Gaulle pas Luftës së Dytë Botërore për të forcuar lidhjet mes Francës dhe vendeve të Amerikës Latine.
“Jam kandidat në zgjedhjet presidenciale të vitit 2027”, deklaroi 73-vjeçari, duke u zotuar t’i japë fund asaj që e cilësoi si “ky kalbëzim i Francës, kjo frymë disfate… që po na pushton”.
De Villepin veçoi partinë e ekstremit të djathtë Tubimi Kombëtar — e cila aktualisht kryeson sondazhet me rreth 34 për qind mbështetje — si dhe partinë e majtë Franca e Papërkulur (me 18 për qind) si “dy forca të mëdha radikalizmi” që po e “marrin peng gjithnjë e më shumë jetën politike” në Francë.
Ai nuk kurseu kritikat as ndaj Macron-it, të cilin e cilësoi si një “president fantazmë”, duke thënë se administrata e tij po e mbyll mandatin e dytë si një “autoritet zombi, i paaftë për t’u përgjigjur bashkatdhetarëve tanë”.
Kandidatura e De Villepin është përgatitur për më shumë se dy vjet. Në qershor të vitit 2025, ai themeloi partinë e tij politike, Franca Humaniste dhe botoi një traktat politik po atë vit, duke rritur njëkohësisht praninë në rrjetet sociale dhe duke zhvilluar takime në mbarë vendin.
Programi që ai prezantoi të premten ndërthur thirrjet për uljen e pabarazisë dhe borxhit publik, mbrojtjen e së drejtës ndërkombëtare, përdorimin më të shpeshtë të referendumeve dhe shtimin e negociatave me sindikatat, përfshirë edhe reformën e shumëdebatuar të pensioneve. Megjithatë, ndonëse u zotua ta ulë borxhin publik nën 3 për qind të PBB-së deri në vitin 2031, ai i la kryesisht të papërcaktuara politikat konkrete ekonomike për ta arritur këtë objektiv.
Sondazhet aktuale e rendisin De Villepin-in mes 1 dhe 3 për qind, në një garë të mbipopulluar me kandidatë që përpiqen të fitojnë hapësirën politike mes Tubimit Kombëtar dhe Francës së Papërkulur.
Mbetet ende e paqartë nëse ai do të arrijë të futet zyrtarisht në fletën e votimit, pasi kandidatët duhet të mbledhin të paktën 500 nënshkrime nga kryetarët e bashkive në Francë. Ekipi i tij pretendon se deri tani ka siguruar premtime për 300 nënshkrime. Pikërisht dështimi për të mbledhur këto firma e pengoi atë të kandidonte për president në vitin 2012. Pavarësisht se ka qenë në qendër të pushtetit që nga vitet 1980 si një nga strategët kryesorë të Jacques Chirac-ut, De Villepin nuk është zgjedhur kurrë më parë në një post publik përmes votës.
I njohur për analizat e tij të sigurta mbi çështjet ndërkombëtare, De Villepin ka ndërtuar një farë mbështetjeje si në të majtë ashtu edhe në të djathtë. Qëndrimi i tij i ashpër kundër fushatës ushtarake të Izraelit në Rripin e Gazës e ka sjellë atë në vëmendjen e një elektorati më të ri dhe më të majtë, i cili dikur e shihte me përbuzje ish-kryeministrin konservator.
De Villepin nuk ka ngurruar ta quajë fushatën e Izraelit në Gaza një “gjenocid” dhe i ka bërë thirrje bashkësisë ndërkombëtare — veçanërisht Francës — të veprojë sipas “detyrës së saj morale absolute” për të ndërhyrë përballë “çmendurisë vrastare” të kryeministrit izraelit Benjamin Netanyahu.
Pas zgjedhjeve të parakohshme parlamentare të vitit 2024, ku ai u bëri thirrje votuesve të mbështesnin aleancën e majtë Fronti i Ri Popullor (NFP) përballë ekstremit të djathtë, popullariteti i tij në të majtë arriti kulmin kur kandidatja e NFP-së për kryeministre, Lucie Castet, i ofroi postin e ministrit të Jashtëm.
Një sondazh i majit 2025 tregoi se 55 për qind e votuesve të majtë kishin një mendim pozitiv për të — shifër që arrinte në 65 për qind mes mbështetësve të Francës së Papërkulur.
Ky është një transformim i habitshëm për një politikan që në vitin 2006 nxori miliona të rinj në rrugë për të protestuar kundër ligjit të tij për “Kontratën e Parë të Punës”, e cila u jepte punëdhënësve më shumë liri për të pushuar nga puna punëtorët nën 26 vjeç.
Megjithatë, analistët paralajmërojnë se imazhi pozitiv nuk përkthehet domosdoshmërisht në vota. Bernard Sananès, president i institutit konsulent Elabe, vuri në dukje se votuesit e majtë mund ta vlerësojnë De Villepin-in për politikën e jashtme, por në kutinë e votimit priren të zgjedhin kandidatin e tyre tradicional, Jean-Luc Mélenchon.
Për të kapërcyer këtë pengesë, De Villepin po ndjek strategjinë e një “rruge të tretë”, të shkëputur nga kampet tradicionale — një qasje e ngjashme me atë të ish-kryeministrit Gabriel Attal apo kampionit të xhudos dhe kandidatit surprizë Teddy Riner.
Gjatë një debati për të përditshmen Libération në shtator, ai e përkufizoi linjën e tij politike si “golizëm i majtë”.
“Jam për drejtësi sociale, gjë që më vendos në të majtë. Dhe jam për rendin republikan, gjë që më vendos në të djathtë.”
Duke paralajmëruar se “arkat e Francës janë bosh”, ai bëri thirrje për një “natë të re të 4 gushtit” — një referencë ndaj heqjes së privilegjeve feudale gjatë Revolucionit Francez — duke kërkuar shfuqizimin e lehtësirave fiskale për elitën.”
/rtsh.al/
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e RTSH, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e RTSH, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Komentet 0
Ende nuk ka komente. Bëhuni i pari që komenton.



