Detaje të reja rreth operacionit amerikan “Midnight Hammer”, i kryer më 22 qershor 2025 kundër objekteve bërthamore të Iranit, janë publikuar në një raport të revistës “Air & Space Forces Magazine”. Raporti dokumenton dëshmi nga pilotët e bombarduesve strategjikë B-2 dhe përshkruan përgatitjet disavjeçare, operacionin e mashtrimit dhe momentet e sulmit ndaj Fordow dhe Natanz.
Sipas raportit, planifikimi për goditjen e Fordow-it nisi që në 2009, pasi inteligjenca amerikane identifikoi punime të dyshimta në malet në jugperëndim të Teheranit. Pas rreth 15 vitesh studimesh të strukturës dhe sistemeve mbështetëse, u zhvillua bomba GBU-57, e projektuar për të depërtuar në objekte të fortifikuara nëntokësore; B-2 ishte i vetmi avion që mund ta bartë atë armë.
Në orët e para të mëngjesit të 22 qershorit, pas rreth 18 orësh fluturimi drejt objektivave, pilotët e një B-2 lëshuan dy bomba depërtuese rreth 13.6 ton secila drejt Fordow-it; rreth 15 sekonda pas lëshimit u pa një shpërthim i fuqishëm që ndriçoi malin. Në total gjatë operacionit u lëshuan 14 bomba depërtuese me peshë të përgjithshme rreth 190 tonësh. Objektet në Isfahan u goditën me raketa Tomahawk të nisura nga një nëndetëse amerikane.
Operacioni përfshiu rreth 125 avionë, përfshirë B-2, avionë luftarakë F-22 dhe F-35 dhe avionë furnizues. Një sfidë kryesore ishte fshehja e largimit të shtatë B-2-ve nga baza Whiteman; u organizua një operacion mashtrimi që krijoi përshtypjen për drejtime të tjera (Guam dhe Diego Garcia). Sekreti ishte i tillë që as familjarët e pilotëve nuk dinin destinacionin; disa pilotë nuk i thanë gjë bashkëshortëve.
Fluturimi ishte fizikisht i vështirë: ekipazhet qëndruan rreth 37 orë në ajër, alternuan pushimet çdo 30–45 minuta dhe përdorën stimulues me recetë, kafe e pije energjike. Raporti përmend gjithashtu se sulmet izraelite të 13 qershorit nën operacionin “Rising Lion” kontribuan në neutralizimin e pjesës së mbrojtjes ajrore iraniane, duke ulur rreziqet për bombarduesit amerikanë. Pas operacionit, vlerësimet treguan dëm të rëndësishëm të kapaciteteve bërthamore iraniane; sipas David Albright, programi i centrifugave në formën e mëparshme kishte ndalur dhe ajo që mbetej ishte kryesisht rrënoja.
