Rreth orës 00:05 të datës 6 shtator, një zjarr ka rënë në zonën e Syrit të Kaltër, në Bashkinë Finiq.
Gjermania sot është një nga vendet kryesore të imigrimit në Evropë, por historia e saj tregon se për shumë shekuj ka qenë një vend nga i cili njerëzit largoheshin në kërkim të një jete më të mirë. Debati i sotëm për migracionin shpesh harrohet nga kjo e kaluar, kur miliona gjermanë emigruan drejt vendeve të tjera për shkak të varfërisë, luftërave, mungesës së perspektivës dhe diskriminimit.
Historianët theksojnë se migracioni nuk është një fenomen i ri, por ka shoqëruar njerëzimin që nga kohët më të hershme. Në shekujt XVIII dhe XIX mijëra gjermanë u nisën drejt Shteteve të Bashkuara, të nxitur nga premtimet për punë, tokë dhe një jetë më të mirë. Udhëtimi ishte i gjatë dhe i rrezikshëm, ndërsa shumë prej emigrantëve përballeshin me kushte çnjerëzore në anije, sëmundje dhe madje punë të detyruar pas mbërritjes.
Një pjesë tjetër e gjermanëve u vendos në Rusi, pasi caresha Katerina e Madhe u ofroi tokë, lehtësira fiskale dhe privilegje të ndryshme për të populluar territore të pabanuara. Megjithatë, Amerika mbeti destinacioni më i preferuar dhe deri në fillim të shekullit XX miliona gjermanë kishin ndërtuar jetën e tyre atje.
Pas Luftës së Dytë Botërore situata ndryshoi rrënjësisht. Gjatë bumit ekonomik të viteve 1950 dhe 1960, Gjermania Perëndimore kishte nevojë për fuqi punëtore dhe nisi të ftonte punëtorë nga Italia, Greqia, Turqia, Jugosllavia e vende të tjera. Edhe pse shumë prej tyre u vendosën përgjithmonë, për vite me radhë shteti nuk e pranoi se ishte kthyer në një vend imigrimi.
Sot mbi 30 për qind e popullsisë në Gjermani ka prejardhje migracioni. Debati për migracionin, azilin dhe integrimin mbetet i fortë, ndërsa ekspertët theksojnë se perceptimet negative shpesh nuk përputhen me realitetin. Sipas tyre, e ardhmja e Gjermanisë varet nga aftësia për të zhvilluar një debat të hapur dhe për të ndërtuar politika që lehtësojnë integrimin e atyre që zgjedhin ta ndërtojnë jetën në këtë vend.