Gerry Cardinale, pas zgjedhjes së Amorim si trajner, vendosi një ndryshim thelbësor në filozofinë e klubit. Trajneri do të ishte në qendër të projektit, duke u mbështetur, mbrojtur dhe dëgjuar në çështjet e merkatos. Kjo shënonte një largim nga roli i thjeshtë i koordinatorit teknik-taktik, duke e pozicionuar trajnerin si figurën kryesore në zhvillimin e skuadrës.
Kjo qasje e re, e cila synonte ta vendoste trajnerin në zemër të strategjisë sportive, u prit me konsensus të gjerë, pasi u konsiderua si një ndryshim intrigues dhe premtues. Ideja ishte të krijohej një mjedis ku vizioni i trajnerit të ishte thelbësor për suksesin afatgjatë të klubit.
Megjithatë, vetëm dy muaj kanë mjaftuar për të vënë në pikëpyetje gjithçka. Pavarësisht rezultateve të vonuara, një “reset” i ri, pra shkarkimi i trajnerit, nuk është i mundshëm. Kjo vjen për shkak të mënyrës se si numri një i RedBird ka strukturuar menaxhimin e zonës sportive dhe marrëdhënien me trajnerin.
Lidhja e Cardinale me Amorim është e dyfishtë dhe e thellë, duke e bërë të vështirë ndërprerjen e bashkëpunimit, edhe pse ekziston një kufi i padiskutueshëm përtej të cilit nuk mund të shkohet.
Marrë nga La Gazzetta dello Sport