Pas parave në Gjermani qëndron Edi Rama

Më vonë, në 2017, pasi e rrëmbeu të gjithën për vete tepsinë, Edi Rama nuk u mjaftua që kishte vënë në krye të AKSH, një besnike të tij që nga koha e bashkisë Tiranë, por e morri edhe institucionin në vartësi personale. Cili ishte veprimi i parë që bëri pas kësaj? Përqëndrimi në AKSH i të gjitha tenderave të institucioneve të tjera (gati mbi gjysëm miliardi euro) gjithnjë me pretekstin e luftës kundër korrupsionit.

Dhe çfarë ndodhi më pas? I gjithë ky mekanizëm ra në duart e Ergys Agasit. Ishte ai që përcaktonte se ku do të shkonin paratë, se si do të dyfishohej tavani i garës, se cili do ta fitonte atë dhe cili fitues madje do ti blente furistradën 300 mijë euroshe.

Pikërisht në këtë linjë rrezulton të ketë qenë edhe korruptimi i kryespiunes shqiptare. Gruaja e ardhur nga Prishtina nuk e ka zgjodhi Don Zhuanin durrsak, as për portretin prej aktori naiv, as për aftësitë e tij në shtrat. Aq më pak kjo spiune terreni me përvojë vendosi ti çelë dyert e zemrës dhe kasafortën e sekreteve një keqëbërësi ordiner.

Ajo ishte në djeni se personi në fjalë ishte ai që hapte tapa 33 mijë euroshe në darka me kryeministrin. Ajo kishte informacion se ai ishte kordinatori direkt me grupet e Troplinëve dhe Çelave, që fusnin paratë e pista në kulla dhe i përdornin një pjesë për vjedhjen e zgjedhjeve. Ajo nuk mund të mos kishte dëgjuar për emërimet në kupolën e policisë që vendoseshin në zyrën ku formalisht tregtohej duhan. Ajo nuk mund të mos kishte nuhatur ato që të gjithë morën vesh më pas, se Ergys Agasi kontrollonte të gjithe policinë e shtetit, nga njerëzit qe e shoqëronin, tek ata që ndëronin targat, deri tek ata që i jepnin info nga laboratori shkencor.

Pra ajo nuk ra as viktimë e ndjenjave as e padijes. Ajo vendosi të pranojë rregullat e një sistemi tashmë të ngritur, si të vetmen mënyrë për të jetuar brenda tij.

Paratë që i’u dërguan në Gjermani e që e kishin fillesën tek tenderat e AKSH, ishin thjeshtë një pjesë e vogël e shpërblimit për këtë pranim.

Në këtë kuptim fabula e Vlorës, më tepër se buja e korruptimit të kryespiunes (kjo s’përbën asnjë rekord pasi ke arritur të blesh drejtorin më të lartë të FBI-së, Charls McGonigal), na shërben për të kuptuar funksionimin e sistemit. Themelohet një institucion publik si AKSH, duke e propoganduar si luftëtar të korrupsionit. Tek ai përqëndrohen paratë e tenderave të të gjithë institucioneve. Pastaj këto miliona nuk përdoren vetëm për të korruptuar gazetarë dhe opozitarë, për të bërë aleanca me krimin, për të shuar etjen vanitoze të shefit për verëra të rafinuara, por edhe për një gjë tjetër që na e nxjerr në pah ky rast: për të kompromentuar me paratë e shtetit edhe zyrtarët e tij. Nuk ka rëndësi se Vlora Hyseni ishte emëruar nga vetë Rama, nuk kishte vlerë se ajo konsiderohej një besnike e verbër e tij, pa qenë e kooruptuar ajo nuk mund të quhej një shërbëtore e devotshme.

Natyrisht duke bërë këtë lidhje, pra atë të rekrutimit të saj përmes parave të një tenderi të trukuar të AKSH, askush nuk mund të vërë bast, se në një mbrëmje në zyrën me flutura, duke hapur tapën e një Romane Conti, Ergys Agasi dhe Edi Rama kanë bërë fiks këtë bisedë, ku i pari i thotë të dytit: “kështu do e fus në thes edhe Vlorën”.

Askush s’ka qenë prezent dhe askush s’mund ta pohojë se ka ndodhur kështu. Ama një gjë e kuptojnë të gjithë, se mekanizmi do të funksiononte po njësoj edhe nëse kjo bisedë s’do të ndodhte kurrë. Pasi deviza është e njëjtë: ushtrim i pushtetit me njerëëz jo vetëm besnikë, por mbi të gjitha edhe të kompromentuar. Prandaj kryespiunja Hyseni nuk mund të jetë “dallandyshja” e vetme e kësaj stine degradimi. /Lapsi.al