Pas më shumë se katër dekadash dhimbjeje dhe pasigurie, një nënë kiliane ka përjetuar një nga momentet më emocionuese të jetës së saj: ribashkimin me dy djemtë, të cilët iu morën me forcë pak pas lindjes, gjatë diktaturës së Augusto Pinochetit. Teresita de Jesús Padilla, sot 66 vjeçe, arriti të përqafonte sërish dy nga fëmijët e saj, Tim Rolnick, 41 vjeç, dhe Travis Murdoch, 37 vjeç, gjatë një takimi emocionues në kryeqytetin e Kilit, Santiago.
“Zoti më ktheu fëmijët e mi, të cilët mendoja se i kisha humbur përgjithmonë”, u shpreh ajo pak pas ribashkimit. Historia e familjes është pjesë e një kapitulli të errët të historisë kiliane. Gjatë diktaturës ushtarake të gjeneralit Augusto Pinochet, mijëra fëmijë u ndanë nga prindërit e tyre nga punonjës spitalesh dhe u dërguan për birësim të paligjshëm, kryesisht jashtë vendit. Sipas raporteve gjyqësore kiliane, të cituara nga Associated Press, rreth 20 mijë raste të birësimeve të detyruara ose të paligjshme janë regjistruar gjatë 17 viteve të regjimit ushtarak. Ndërkohë, organizata e shoqërisë civile Nos Buscamos vlerëson se numri i familjeve të prekura mund të kalojë 50 mijë.
Tim Rolnick dhe vëllezërit e tij u rritën në Shtetet e Bashkuara. Ata e dinin se ishin fëmijë të birësuar, por nuk kishin dijeni për rrethanat e vërteta të ndarjes nga nëna biologjike. Gjithçka nisi në vitin 2020, kur Tim vendosi të kryente një test ADN-je përmes kompanisë MyHeritage, në përpjekje për të zbuluar më shumë rreth historisë së tij mjekësore dhe prejardhjes familjare. Rezultatet e çuan drejt një zbulimi tronditës: në Kili kishte një familje që nuk kishte reshtur kurrë së menduari për të. Përmes kontakteve me kushërinj të largët dhe organizata që ndihmojnë në gjetjen e fëmijëve të ndarë në mënyrë të paligjshme nga prindërit, ai nisi të rindërtonte historinë e tij.
“Më dukej sikur e kisha njohur Teresitën gjithë jetën time. Thjesht ndjeva një lidhje”, tregoi ai pas takimit me nënën biologjike. Gjatë kërkimeve, Tim zbuloi gjithashtu se kishte tre vëllezër. Katër vite pas ndarjes së tij nga nëna, binjakët Travis dhe Chris ishin marrë gjithashtu nga familja biologjike dhe ishin birësuar nga një çift amerikan. “Gjithmonë kam dashur një vëlla dhe më në fund i mora tre!”, u shpreh ai me emocion.
Vëllezërit arritën të krijonin një lidhje të ngushtë pas zbulimit të historisë së tyre. Travis Murdoch kujtoi emocionet e takimit të parë me Timin, duke treguar se ngjashmëria fizike mes tyre ishte befasuese. “Kur u takuam, ai dukej tamam si unë dhe mendova se ishte shumë e çuditshme, pothuajse surreale. Ne filluam të flisnim dhe të njiheshim me njëri-tjetrin dhe u lidhëm shumë shpejt”, rrëfeu ai. Gjashtë vite pas kontaktit të parë, Travis udhëtoi drejt Santiagos për të takuar nënën e tij biologjike dhe për ta përqafuar për herë të parë pas 37 vitesh. Vëllai i tij binjak, Chris, nuk mundi të ishte i pranishëm për shkak të gjendjes së tij shëndetësore. Ai kishte mbetur i plagosur rëndë në një aksident automobilistik në vitin 2013 dhe nuk ishte fizikisht në gjendje të përballonte udhëtimin e gjatë.
Një jetë e shënuar nga dhimbja dhe padrejtësia
Teresita ka kaluar pjesën më të madhe të jetës në varfëri. Kur ishte shtatzënë, ajo e kishte parë spitalin si një vend ku mund të merrte ndihmë për të siguruar një të ardhme më të mirë për fëmijët e saj. Por në vend të kësaj, ata iu morën me forcë.
“Këto gra m’i morën fëmijët me kërcënime, nga tmerri i pastër, dhe unë vuajta për këtë gjithë jetën time”, tregoi ajo. Sipas drejtuesve të organizatës Nos Buscamos, gratë nga shtresat më të varfra të shoqërisë ishin veçanërisht të ekspozuara ndaj këtij rrjeti trafikimi fëmijësh, ku dyshohet se ishin përfshirë punonjës socialë, mjekë, gjyqtarë dhe avokatë. Në vitet 1970, Kili renditej ndër vendet kryesore të origjinës së fëmijëve të dërguar për birësim të paligjshëm në mbarë botën, pas Kinës dhe Koresë së Jugut. Pas 41 vitesh ndarje, dhimbjeje dhe kërkimesh, Teresita dhe djemtë e saj kanë tashmë mundësinë të ndërtojnë një marrëdhënie që u mohua për dekada. Për ta, ribashkimi nuk është fundi i historisë, por fillimi i një kapitulli të ri familjar. “Nuk ka kuptim të shikojmë shumë larg në të kaluarën. Që nga tani e tutje mund të punojmë për të ardhmen”, përfundoi Travis Murdoch.
