Fitorja e Italisë ndaj Francës shoqërohej me dy aspekte negative në skajin e sulmit dhe të portës: Gabimi i rëndë i Gianluigi Donnarummës që çoi në golin e Francës për 0-1 dhe penalltia e humbur nga Sebastiano Esposito kur rezultati ishte 1-1. Për shkak të peshës, përvojës dhe rolit si kapiten, gabimi i Donnarummës mori më shumë vëmendje publike; edhe pse ai bëri pritje të rëndësishme ndaj Rabiot dhe Cherki që pak a shumë kompensuan dhuratën për Olise, gazetat i dhanë notë negative dhe në rrjetet sociale rifilloi kritika ndaj tij. Në këtë debat u përfshinë edhe tifozë anglezë, që përmendën se Manchester City ka pësuar të paktën një gol në secilën prej tetë ndeshjeve të fundit.
Qasja ndaj portierit pas largimit për të luajtur jashtë vendit duket se nuk e ka rritur popullaritetin e tij mes disa tifozërive, por vlera dhe talenti i tij mbeten të padiskutueshme. Në moshën 27-vjeçare, loja e Donnarummës vazhdon të karakterizohet nga kulme spektakolare—pritje të kujtuara për fundin e karrierës—dhe nga momente dobësie, sidomos në daljet në ajër dhe në situatat kur ka topin në këmbë. Ka mbështetje për kandidaturën e Carnesecchit, i cili po qëndron në një nivel të lartë këtë sezon; si alternativë, portieri i tretë është Vicario, që u rikthye në Serie A dhe po i jep siguri repartit mbrojtës të Juventusit, ndërsa te kombëtarja U21 figuron Palmisani.
Shiriti i kapitenit i është dhënë Donnarummës jo rastësisht; ai mbetet një pikë referimi për dhomën e zhveshjes, ku shumë lojtarë janë ende të rinj. Megjithatë, loja me këmbë përmendet si kërkesë thelbësore e futbollit modern dhe pjesë e filozofisë së Mancinit. Pyetja në skenë është nëse Italia mund të bëjë pa Donnarummën; sipas tekstit, kjo mbetet më shumë një temë diskutimi sesa një opsion real, pasi trajneri dhe shokët e skuadrës nuk e konsiderojnë si çështje për t’u vendosur. Nuk duhet harruar se në ndeshjen e parë në Stade de France Donnarumma ishte lojtari më i mirë, me pritje vendimtare ndaj Doué, Dembélé, Olise, Rabiot dhe Camavinga. Në shumë raste ai mbulon dobësitë e shokëve, ndërsa herë të tjera skuadra e bën të harrohen gabimet e tij—një sinjal i grupit të bashkuar.