Ëndrra e saj për të fluturuar filloi që fëmijë, kur jetonte pranë Aeroportit Ushtarak “Fortunato Cesari” në Galatina, duke dëgjuar zhurmën e aeroplanëve. Por 56-vjeçarja Lucia Sabrina Papa, e lindur në Salice Salentino, ka qenë e verbër që nga lindja për shkak të distrofisë së retinës.
Pavarësisht kësaj, ajo arriti të bëhej studentja e parë pilotuese e verbër në Itali dhe, për herë të parë, pati mundësinë të hynte në një kullë kontrolli, atë ENAV në Aeroportin Rome-Fiumicino, ku përjetoi nga afër punën e kontrollorëve të trafikut ajror dhe teknologjitë e përdorura.
“Që kur isha e vogël”, tha Lucia, “kur dëgjoja aeroplanë, vrapoja në kopsht”. “Më tërhiqte ajo ulërimë e fuqishme që gati donte të më ngrinte nga toka. Gjithmonë them se, si fëmijë, doja të isha aeroplani dhe jo piloti, sepse aeroplani fluturonte më lart dhe më shpejt se zogjtë. E imagjinoja këtë qiell, të paanë, të lirë, ndërsa nga pozicioni im toka dukej plot me pengesa”, ka rrëfyer ajo.
Pas një karriere në IT, ëndrra e saj filloi të merrte formë në vitin 2016 kur Lucia filloi udhëtimin e saj duke pilotuar avionë të ndryshëm: nga Sky Arrow dhe avionët ultra të lehtë me dy vende Tecnam P-92 te Cessna 152 dhe 172, dhe madje edhe aeroplanin akrobatik Extra EA-200.
“Nuk e kisha kurrë idenë”, thekson Lucia, “se do të pilotoja. Fillova 11 vjet më parë falë shoqatës ‘Baroni Rotti’ dhe ekipit We-Fly; fillimisht iu afrova fluturimit si pasagjere dhe më pas, falë instruktorit, pashë se si funksiononin kontrollet. Gradualisht i mbaja këto kontrolle gjithnjë e më fort dhe fillova të ndieja se avioni ishte gjithnjë e më shumë i imi, derisa gjeta një instruktor që e kuptoi se mund të bëja shumë më tepër. Shpikëm një metodë prekëse për të kuptuar qëndrimin e avionit, për të lexuar treguesit. Mësova çfarë të bëja dhe kur ta bëja. Instruktori është gjithmonë pranë meje dhe është syri im. Kam regjistruar 200 orë kohë fluturimi me ultra të lehta dhe tani jam në aviacionin e përgjithshëm. Kam provuar edhe helikopterë, por preferoj avionët”.