Kanë kaluar njëmbëdhjetë ditë që kur kreu i partisë Yashar!, Gadi Eisenkot, mori mandatin për të formuar qeverinë, por, ndërsa koha po mbaron, blloku që synon të zëvendësojë kryeministrin Benjamin Netanyahu është ende larg arritjes së qëllimit. Java e fundit ka nxjerrë në pah jo vetëm shqetësimet e thella të secilit prej liderëve të këtij blloku për të ardhmen e tyre politike në rast se formohet një qeveri dhe premtimet e tyre kryesore elektorale nuk mbahen, por edhe mosmarrëveshje thelbësore për mënyrën se si e përfytyrojnë të ardhmen e afërt.
Sipas YNet, takimi mes kreut të partisë Beyachad, Naftali Bennett, dhe kryeministrit Benjamin Netanyahu e riktheu në vëmendje planin për të ardhmen e bllokut. Pas takimit, i cili zgjati shumë më tepër nga sa pritej, figura brenda bllokut vlerësuan se disa arsye e kishin shtyrë Bennettin të vizitonte zyrën e Netanyahut pa i informuar partnerët e tij.
Arsyeja e parë është se Bennett nuk dëshiron të sakrifikojë të ardhmen e tij politike dhe premtimet elektorale në këmbim të një posti ministror të nivelit të mesëm në një qeveri të re. Sipas personave që kanë biseduar me të, Bennett e konsideron një qeveri ku përfshihen partitë arabe ose partitë ultraortodokse si një zgjidhje të brishtë, mbi të cilën nuk dëshiron të vërë në rrezik kapitalin e tij politik.
Përtej kësaj, pasi të gjithë të tjerët kishin marrë iniciativën dhe kishin paraqitur plane konkrete për formimin e qeverisë, Bennett dëshironte të rimerrte drejtimin e bllokut. Ai donte të tregonte se edhe vetë mund të merrte iniciativën dhe të kishte një rol në vendimmarrje. Në këtë kuptim, Bennett tashmë po sheh drejt zgjedhjeve të ardhshme.
Netanyahu, nga ana tjetër, nuk e ka problem përçarjen që po shfaqet mes anëtarëve të bllokut që synon ta zëvendësojë. Përkundrazi, duket se po e nxit atë. Nga këndvështrimi i tij, nëse blloku do ta kishte një qeveri të realizueshme brenda mundësive, asnjë prej liderëve të tij nuk do të kishte ardhur të takohej me të. Ndërsa ditët kalojnë pa u formuar një qeveri, ai po bindet gjithnjë e më shumë se ata nuk kanë asgjë konkrete për të ofruar.
Një pjesë e konfuzionit brenda bllokut buron nga planet e liderëve të tij të krahut të djathtë, të cilët tashmë po mendojnë për “ditën pas Netanyahut”. Disa këshilltarë të Bennettit dhe të kreut të partisë Yisrael Beytenu, Avigdor Liberman, këmbëngulin vazhdimisht se kushdo që shpreson të fitojë mbështetjen e elektoratit të djathtë nuk mund të bashkëpunojë me partitë arabe.
Bennett ka edhe një tjetër konsideratë: Ai nuk mund ta përjashtojë kategorikisht Netanyahun. Përkundrazi, duhet t’i përcjellë publikut mesazhin se shteti i Izraelit ka më shumë rëndësi për të sesa bojkotet politike personale.
Rezultati është një situatë e ndërlikuar, në të cilën secili prej liderëve të bllokut po avancon një plan të ndryshëm, ndërkohë që pengon planet e partnerëve të tij. Liberman dëshiron të ndjekë një partneritet me partitë ultraortodokse, por Bennett po e pengon këtë. Eisenkot dëshiron një qeveri pakice që do të mbështetej te abstenimi i partive arabe në votim, por Liberman dhe Bennett e kundërshtojnë këtë mundësi. Bennett dëshiron një qeveri uniteti, por Liberman, Eisenkot dhe kreu i partisë Demokratët, Yair Golan, po e bllokojnë këtë alternativë.
Pavarësisht skenarit që është aktualisht në tryezë, mosmarrëveshjet janë më të forta se perspektivat për arritjen e një marrëveshjeje. Të paktën për momentin.
